تبلیغات تبلیغات 
این وبلاگ توسط تعدادی از کارگران نیروگاه های ایران راه اندازی شده و تلاش می کند صدای کارگران نیروگاه های ایران برای انعکاس اخبار و گزارش ها در راستای ایجاد همبستگی و اتحاد با هدف متشکل شدن باشد. اولین گام برای مقابله با هجوم به امنیت شغلی و کاهش دستمزدها و سپس تحمیل مطالبات مان با افق لغو هر گونه استثمار و بردگی مزدی متشکل شدن به نیروی خود فارغ از دولت و کارفرمایان می باشد. پس اخبار و گزارش های محل کار و زندگی مان را به این وبلاگ ارسال کنیم و بحث پیرامون متشکل شدن و راه کارهای آن را به طور گسترده با دیگر همکارانمان در میان بگذاریم. کارگران هر نیروگاه با تشکیل شورای کارگران و سپس کارگران همه نیروگاه ها با تشکیل شورای سراسری ضدسرمایه داری کارگران نیروگاه های ایران می توانند با دفاع از منافع طبقاتی و هجوم به منافع سرمایه اراده و قدرت بخشی از طبقه کارگر را به نمایش بگذارند. ارتباط با وبلاگ kargar.pp@gmail.com
در حالی به استقبال روز جهانی کارگر می رویم که سرمایه داری جهانی همچنان در بحران اقتصادی دوره ای ذاتی اش دست و پا می زند. بحرانی که پس از سال 1928 میلادی عمیق ترین بحران اقتصادی سرمایه داری بوده است. سرمایه داری به استناد به تاریخ و ماهیتش با شروع بحران از اردوی کار قربانی می گیرد. دولت های سرمایه داری با وضع قوانین و یا بی نیاز از قوانین برای حفظ نظام شان به زندگی کارگران یورش می برند؛ کاهش دستمزدها و مستمری ها، قطع مزایای شغلی، اخراج سازی، افزایش سن بازنشستگی و ... از جمله راه کار های ساده نظام سرمایه داری برای حفظ نظام است.
به گفته ابراهیم حکیمی
نایب رئیس کمیته سازندگان پست های فشار قوی سندیکای صنعت برق ایران" طی سال های اخیر شرکت های برقی 5 تا 30 درصد تعدیل نیرو داشتند" ؛ البته تعدیل نیرو همان معادل آبرومندانه اخراج نیرو است. وی ضمن اعلام این خبر گفت: در سال های اخیر، در میان شرکت های سازنده، پیمانکار و فروشنده صنعت برق تا 30 درصد تعدیل در نیروهای انسانی اتفاق افتاده که پیش بینی می شود با استمرار شرایط حاکم بر این صنعت، این روند به صورت تصاعدی افزایش پیدا کند.
وی افزود: موضوع نقدینگی و تحریم از توان شرکت ها، وزارتخانه ها و دولت فراتر است و به یک معضل ملی بدل شده است. واقعیت آن است که اخراج ها هم به صنعت برق رسیده و موضوع نبود نقدینگی و تحریم ها تنها بخشی از عامل اخراج هاست؛ زیرا نظام سرمایه داری ایران آگاهانه با اجرای خصوصی سازی ها و اجرای هدفمندسازی یارانه ها تلاش می کند بسترهای بیشتر و کارآمدتر ادغام نظام اقتصادی ایران را با سرمایه داری جهانی فراهم سازد ؛ و از این رهگذر قربانیان این سیاست ها برای استفاده و سوداندوزی بیشتر سرمایه از طریق استثمار بیشتر نیروی کار ایران ، طبقه کارگر می باشد.تجربه خصوصی سازی صنعت برق در دهه گذشته در آمریکای لاتین و اخراج سازی ها و ناامنی شغلی و سیه روزی کارگران برقی پیشاروی کارگران صنعت برق ایران قرار دارد. کارگران هوشیار باشیم ؛ با متشکل شدن در محیط های کارمان به مقابله برخیزیم. نگذاریم سرمایه به آسودگی ما را اخراج کند و آن را با تحریم و وضعیت خاص توجیه کند. سیل اخراج ها در پیش است. اخراج هر کارگر صنعت برق، رسمی، قراردادی، شرکتی، پیمانی، کارشناس، غیرکارشناس و با هر عنوانی اخراج همه ماست. در هر محیطی شوراهایمان را تشکیل دهیم و سپس آنها را به هم بپیوندیم و شورای سراسری ضدسرمایه داری کارگران نیروگاه های ایران را تشکیل دهیم.
برای اولین بار مدیران شرکت توگا کارخانه را در 15 روز اول فروردین تعطیل اعلام کرده و همه کارگرانش را به مرخصی فرستاده اند؛ این در حالی است که شرکت توگا بزرگترین کارخانه توربین سازی خاورمیانه و یکی از 100 شرکت برتر و سودده ایران می باشد. شرکت توگا با بیش از 1200 کارگر تحصیل کرده و متخصص بزرگترین شرکت گروه مدیریت پروژه های نیروگاهی ایران - مپنا - است که در آن توربین های گازی و بخار برای نیروگاه های برق تولید می شود. شایان ذکر است شرکت مپنا هم به دلیل نبود نقدینگی و عدم وصول مطالبات چندهزار میلیاردیش از دولت ، در این مدت پروژه های نیروگاهیش را در تمام ایران تعطیل می کند.
دیروز تعداد بیست نفر از کارگران شرکت مهندسی و ساخت پست های فشار قوی و صنعتی – ساپتا – در اعتراض به پرداخت نشدن دستمزدهایشان در داخل ساختمان شرکت واقع در خیابان خرمشهر تهران تجمع کردند . در این تجمع مدیر عامل جدید شرکت با اعلام اینکه شرکت نقدینگی و پول کافی در اختیار ندارد از کارگران معترضی که بین 3 تا 11 ماه طلب دارند ، خواست در صورت ناراضی بودن شرکت را ترک کنند . شایان ذکر است از 3 سال پیش به دنبال واگذاری شرکت مذکور به بخش خصوصی، تنها حدود 50 کارشناس و متخصص برق مشغول به کار هستند .
خصوصی سازی و تجدید ساختار صنعت برق در آمریکای لاتین و تاثیر آن بر کارگران نویسنده : دیوید هال ، دانشگاه گرینویچ ، سپتامبر 2005 ،www.psiru.org ترجمه فصل سوم مقاله : وبلاگ کارگران نیروگاه های ایران
مقدمه : اولین خصوصی سازی های برق در آمریکای لاتین در دهه 1980 م در شیلی و سپس آرژانتین در 1992 و اندکی بعد در برزیل انجام شد. این تجدید ساختارها همچنین ، صنعت برق را به شرکت های تولید، انتقال و توزیع تقسیم کرد، مدلی که بعدها در پرو، بولیوی، کلمبیا و جاهای دیگر adopt شد. شرکت های برق اسپانیایی، به ویژه، " اندسا" از ابتدا در این خصوصی سازی ها نقش اساسی داشته است. این فرآیند منجر به بیکاری سازی ها، ناامنی شغلی و شرایط بدتر برای کارگران برق شد.
مباحث کار و اشتغال
تاثیرات اصلی بر کار می تواند تحت چهار عنوان اصلی دسته بندی گردد.
- سوابق، شامل توافقات حمایتی
- تاثیر روی پرداخت و شرایط، به ویژه از طریق برون سپاری
- تاثیر بر اشتغال و کارکنان
- مباحث دیگر، شامل حقوق کار ( صنفی، تشکل و ...)
دستمزدهای بخشی از کارگران نیروگاه نکاء مازندران که در قالب شرکت صنیر اشتغال دارند، بیش از سه ماه است که پرداخت نشده است. ما ضمن محکوم کردن تعویق پرداخت دستمزدهای کارگران نیروگاهی از دیگر کارگران نیروگاه نکاء می خواهیم که نسبت به این ستم آشکار کارفرمایان اعتراض کنند و به توجیهات و بهانه های کارفرمایان و دولت توجه نکنند و یک صدا خواستار پرداخت همه مطالباتشان شوند. ما کارگران نیروگاهی هوشیار باشیم ؛ زیرا موج بیکارسازی ها و تعویق دستمزدها گریبان همه را نیز می گیرد؛ بنابراین، مقاومت یکپارچه و اعتراض پرقدرت ضامن امنیت شغلی خودمان خواهد بود.
این کارگران که به نیروگاه های دیگر و برای تعمیرات اساسی اعزام می شوند، به دلیل نیاز کارفرمایان به راه اندازی مجدد واحدهای نیروگاهی مجبور می شوند با شدت و ساعات کار بیشتری در شبانه روز فعالیت کنند و برای هفته ها دور از خانواده هایشان در فصول گرم و سرد به کار با حقوق و دستمزدهای پایین مشغول هستند.
اخراج کارگران با عنوان " تعدیل نیرو" و تعطیلی هزاران کارخانه کوچک و بزرگ، تجمع صدها بار کارگران مقابل نهادهای حکومتی سرمایه (نهاد ریاست جمهوری، مجلس، وزارت کار و ... ) مسائلی نیستند که از چشمان توده های کارگری پوشیده باشد ؛ اگر حاکمیت مستبد سرمایه اخراج کارگران را تا چند سال پیش کتمان می کرد، امروز مدیران و سازماندهندگان تولید ارزش اضافی و استثمارگران طبقه کارگر آن را تائید می کنند. دامنه اخراج و ناامنی شغلی در یکی دو سال اخیر به کارگران نیروگاهی و صنعت برق نیز کشیده شده؛ به کارگران شرکت قطعات توربین شهریار اعلام کردند، یا یک روز در میان به سرکار بیایند یا اخراج بخشی از کارگران را بپذیرند ، و .... اما کارگران تاکنون هماهنگ و یکصدا هیچکدام از این راه کارهای ضدکارگری را نپذیرفته اند؛ اگر چند سال پیش که کارگران آونگان اراک ( سازنده دکل های برق ) را اخراج کردند و کارگرانش آواره شدند؛ ما کارگران از مطالبات آنها حمایت می کردیم،
كارگران نیروگاهی ! فعالانه و با درك طبقاتی به منظور کمک به امر اطلاع رسانی، بیان دیدگاه های مختلف و ایجاد رابطه منسجم تر با افق متشكل شدن به نیروی طبقاتی خود در هر نیروگاهی كه شاغل هستید، و یا تجربه كار نیروگاهی دارید، به سوال های زیر پاسخ دهید. درج نام خود و نیروگاه محل کارتان اختیاری است. پاسخ های خود را به ایمیل وبلاگ kargar.pp@gmail.com بفرستید. 1- مختصری درباره نیروگاه محل کارتان بنویسید؛ چند نفر کار می کنند ؟ ارتباط قسمت یا واحد شما با دیگر همکاران تان در واحدهای دیگر چگونه است ؟ وضعیت استخدامی کارگران نیروگاه ها به چه صورت است ؟ 2- به دلیل پراکندگی نیروگاه ها در گستره کشور، برای ایجاد ارتباط و همبستگی با دیگر کارگران نیروگاه اقدامی صورت گرفته است ؟ چه موانعی بر سر راه اتحاد کارگران نیروگاهی وجود دارد ؟ چه راه کار مناسبی برای اتحاد و همبستگی ارائه می دهید ؟ 3- دولت در راستای تفسیر جدید اصل 44 تاکنون تعدادی از نیروگاه ها را واگذار کرده و همچنان درحال برنامه ریزی برای واگذاری های بیشتر است ؛ تاثیر این واگذاری ها بر وضعیت کارگران نیروگاهی چگونه است ؟ 4- نظر شما در رابطه با ایجاد تشکل کارگری چیست ؟ آیا تفاوتی میان انواع تشکل ها وجود دارد ؟ زمینه عینی ایجاد شورای کارگری در نیروگاه شما وجود دارد ؟ در چه شرایطی تشکیل شورای سراسری کارگران نیروگاه های ایران را امکان پذیر می دانید ؟ 5- نقش و تاثیر وبلاگ کارگران نیروگاهی ایران را در مقطع کنونی چگونه ارزیابی می کنید ؟ چه برنامه و نظری در راستای فراگیرتر شدن آن پیشنهاد می دهید ؟
می دانیم ، رضا شهابی راننده و عضو سندیکای رانندگان شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه به جرم خودآگاهی و دفاع از منافع طبقاتی خود و همکارانش حدود بیست ماه است که در زندان اوین بدون محکومیت و دربلاتکلیفی به بند کشیده شده است. این کارگر مبارز و آگاه در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و آزاد نشدنش ، به رغم تعیین قرار وثیقه ، یک ماه دست به اعتصاب غذا زد و جانش را بیش از پیش به خطر انداخت، و هم اکنون نیز در بیمارستان بستری می باشد. حاکمان زور و سرمایه قادر نخواهند بود کارگران آگاه به منافع طبقاتی خود را با اسارت و زندان به سکوت بکشانند. ما اعضای وبلاگ کارگران نیروگاه های ایران ضمن فراخواندن همه کارگران نیروگاه ها به حمایت از رضا شهابی ، خواستار آزادی و فراهم آوردن زمینه های مداوای کامل ایشان توسط حاکمان و عوامل سرمایه هستیم. دفاع از هم طبقه ای مان، دفاع از خودمان است.
هر شکلی از سازمانیابی دارای مضمون و محتوا هم می
باشد. به واقع بایستی گفت شکل با مضمون ارتباط ساختاری یا ارگانیک دارد; یعنی با وجودیکه شکل ،بطور عینی همان مضمون و محتوا نیست، اما به
نوعی می توان گفت شکل، تظاهر بیرونی محتوا و مضمون می باشد. بنابراین شکل شورا نیز
با مضمون و محتوا رابطه ساختاری و ارگانیک دارد. این سخن به این معنی خواهد بود که
هر جریانی برای تشکل خود اسم شورا را بر گزیند و فاقد ویژگیها و محتوای یک تشکل
شورایی باشد، شورا نیست. و می توان مثال هایی هم زد. سرمایه داران در هر زمینه ای دست به وارونه سازی و تحریف می
زنند و واقعیات را دگرگونه به خورد توده مزدبگیر می دهند;
در این زمینه می توان به شوراهای اسلامی اشاره کرد، که هم از نظر شکل و هم از نظر
محتوا و مضمون یک تشکل ارتجاعی و ناکارآمد برای طبقه کارگر بوده و هست.
سال 1284 شمسی اولین کارخانه برق در تهران
افتتاح شد و تا کنون بهره برداری از حدود 100 نیروگاه کوچک و بزرگ گازی، بخار،
سیکل ترکیبی، دیزلی و برقابی در اکثر استان ها نیاز 55 هزار میلیون وات برق مصرف
کنندگان خانگی ، صنعتی و عمومی را تامین می کنند و طبق برنامه اعلام شده قرار است این
تولید در سال 94 شمسی به حدود 90 هزار میلیون وات برسد. و به گفته معاون وزیر نیرو
در امور برق در راستای اجرای اصل 44 قانون اساسی 61 نیروگاه آماده واگذاری
است.همچنین در جهت آزادسازی قیمت ها و تلاش برای حذف کامل یارانه های برق ، دولت
طرح تشویق احداث وسیع نیروگاه ها و مولد های کوچک چند هزار واتی را در همه شهرها
توسط بخش خصوصی تبلیغ می کند.
طبق خبر ارسالی به این وبلاگ، در پی اعتراضات و اعتصابات مكرر كارگران ، مدیران دفتر تهران با حضور در كارگاه سنندج با قصد فریب و توهم آفرینی با كارگران به گفتگو نشسته اند. آنان اظهار داشته اند كه شركت به دلیل كمبود نقدینگی مایل به فروش ماشین آلات سنگین هستند و از كارگران خواسته اند كه فعلا به صورت داوطلبانه یك ماه به مرخصی بروند تا وضعیت شان روشن شود. كارگران اما ، دریافته اند كه صورت وضعیت های میلیاردی واریز شده به حساب شركت در محل های دیگر سرمایه گذاری شده است .آنان می دانند كه این بار سایه اخراج بر سر 80 كارگر باقی مانده در دفتر مهندسی ،اداری ، خدمات و معدود كارگران فنی هر ساعت گسترده تر می شود و با شروع زودهنگام سرما و بیكاری گسترده ، دیگر امیدی به یافتن كار ندارند. این كارگران كه 3 ماه از شركت طلب دارند هر لحظه خود را در معرض اخراج می بینند و زندگی پر از رنج و استرسی را تحمل می كنند. آنان اقدامات تنبیهی و فریبكارانه صاحبان سرمایه را در عدم تمدید قرارداد كارگران شركت كننده در اعتصابات روزهای قبل و امید های واهی به كارگران دیگر را از ابزارهای دایمی برای تحت فشار قراردادن كارگران به منظور رضایت به شرایط فعلی و ایجاد انشقاق و پراكندگی در میان كارگران می دانند. كارگران شركت پرهون طرح همیاری دیگر كارگران نیروگاه ها به ویژه دیگر كارگران شركت های مختلف در نیروگاه سیكل تركیبی سنندج را می طلبند.
خود را باور کنیم، برای سر و سامان دادن به معضلاتی که با آن روبرو هستیم ،چاره اندیشی کنیم، از تجارب تلخ و شیرین خود از اعتراضات و درگیری ها برای رفاه و آزادی با صاحبان کار و مدیران کارخانه ،آنهایی که تولید را در جهت بهره کشی هر چه بیشتر از ما کارگران مهندسی می کنند بنویسیم، و دیگر کارگران نیروگاهی را در تجارب خود شریک کنیم. مسایلی که باعث شدند تا فلان اعتراض کارگری ما شکل نگیرد و یا بعد از اعتراض به مطالباتمان نرسیم را به همکاران و هم طبقه ای هایمان انتقال دهیم تا آنها در مبارزاتشان در رویارویی با سرمایه داران تجارب ما را به کار گیرند.اخبار و گزارش های کارگری را به هر طریق ممکن به گوش دیگر همکاران مان برسانیم . گسترش ورود کارگران پیشرو در عرصه خبررسانی و مقاله نویسی حرکتی عملی در راستای شکستن سد موانعی است که صاحبان سرمایه بر آزادی بی قید و شرط بیان ،عقیده ،آزادی نشر و تشکل ایجاد کرده و می کنند ،خواهد بود.در مقابل استبداد سرمایه ،به تجربه دریافته ایم که هیچ حرکتی در مبارزات کارگری بدون درهم آمیزی کارگران پیشرو و بدنه کارگری، نمی تواند کارساز باشد. واین عملی نمی شود مگر آنکه ابتدا کارگران قلم به دست و یا سخنور با باور به نیروی خود به صحنه بیایند و تجارب و راه کارهای مبارزه با سرمایه که طی مبارزات خود به آن رسیده اند ،یا از مناسبات کار و سرمایه استنتاج کرده اند را به گوش و نظر دیگر کارگران نیروگاهی برسانند.
متعاقب تفسیر جدید از اصل 44 قانون اساسی مبنی بر کاهش حداکثری تصدی و نقش دولت در اقتصاد از راه واگذاری شرکت ها و کارخانه ها و موسسات دولتی به بخش خصوصی ،عزم همه کارگزاران و نهاد های حکومتی برای اجرا جزم شد و چاره تیره روزی ، بیکاری ، تورم ، رانت ، فقر ، فساد ، فحشا و همه مظاهر تیره بختی طبقه وسیع کارگر و حتا عدم دسترسی بخشی از سرمایه داران غیر وابسته و یا شرکت ندادن آنها در پروژه های سودساز و انحصارطلبی ها را در اجرای نقشه مند این برنامه و تفسیر جدید دانستند. چگونگی فروختن سرمایه ها و اموال متعلق به اکثریت جامعه یعنی طبقه کارگر مورد مناقشه جناح های مختلف سرمایه گردید . در این راستا واگذاری نیروگاه ها و شرکت های توزیع و اموال وزارت نیرو نیز در دستور کار قرار گرفت .
از یکی دو سال پیش موضوع
تعدیل نیرو در این شرکت مرتبط با صنعت برق شایع شده بود، مدیریت هم پرداخت دستمزدها
را به تعویق می انداخت ، بسیاری از مزایا حذف شد ، تا آنجا که تعویق و حذف این
مزایا روی سطح زندگی کارگران اثر گذاشته است. این موضوع صرفا" محدود به
کارگران قسمت تولید نبود ، بلکه مزدبگیرانی که کارهای دفتری هم انجام می دادند از
پایین بودن دستمزدها شکایت داشتند. با این وجود کارگران بیشتر نگران این موضوع
بودند که مبادا بخواهند شایعات اخراج را عملی کنند. به قول یکی از همکاران از آن
چیزی که وحشت داشتیم می خواهند سرمان بیاورند. یکی دو ماهی است رسما"
تعدیل نیرو را مطرح و برای عملی کردن این موضوع سه گزینه را به کارگران پیشنهاد
کرده اند. اول اینکه کارگران یک روز در میان به سر کار بیایند، دوم اینکه همه
کارگران تا ساعت دو بعدازظهر کار کنند و غذا قطع شود و گزینه سوم ، اخراج نیمی از
کارگران است.
